Sayın Özkök'ün yazısı gerçekten iyi, çünkü gelişmelere nesnel bir şekilde bakmış. Yeni olanı, yani akıllı tasarımı baştan ve toptan
reddetmemiş. Reddetmezken, taraflarda, kendine göre gördüğü eksileri paylaşmış. Olayın nasıl bir noktaya doğru gittiğine ve bu gidişatın nasıl faydaları olabileceğine değinmiş. Kendisinin önemli gördüğü faydayı "...iki yüz yıldan bu yana uzlaşmaz gibi görünen iki kutbun saygıdeğer bir tartışma başlatmasıdır." diye özetlemiş. Bu gerçekten önemli bir nokta. Din ile bilimin, söz konusu yazıdaki deyişle, "uzlaşmaz gibi görünen iki kutbun" , birbirine sırtını dönmesindense, daha kötüsü birbirine köstek olmaya çalışmasındansa, bu şekilde bir dialog ve tartışma içinde olması, çok daha anlamlı ve faydalı. Böylece daha iyi bir noktaya varılabilir düşüncesindeyim.

"Din, bilime köstek olmuyordu." ya da tersi, veyahut da "Niye uzlaşmaz gibi görünüyorlarmış! Bu karşıt düşüncedikilerin kuruntusu!" gibi, hangi pencereden baktığımıza göre, özneleri değişebilecek olan karşı çıkışlar, bu faydanın
değerini yok etmez. Bu karşı çıkışlar ayrıca tartışılabilir. Ama bir tarafın diğerini yok saymaya ya da engellemeye çalıştığı durum, bu tartışma ile ortadan kalkmak durumunda kalıyor ya da kalacak. Bu da uzlaşma ihtimali açısından umut vadeden bir gelişme.

Saygılar,